Op zondag 22 Januari had ik met Henk afgesproken naar Cees te gaan om daar wat mooie natuur bij hem in de buurt te bekijken. We maakten nog even een stop in Soest , waar we ook met Cees hadden afgesproken. Cees wist een groep ransuilen te zitten. 

Prachtige dieren.

Het was een grijze ochtend, gewoon te weinig licht voor een mooie foto.

Maar het zien van deze uilen, rustend in de bomen, is toch ook al heel

bijzonder. Omdat het begon te regenen, en niet zo weinig ook, besloten Henk, Cees en ik om maar richting Oostvaardersplassen te gaan. Voor een wandeling in het Paradijs of het Schaffelaarse bos (omgeving Barneveld) was het gewoon geen weer. Die houden we nog te goed.

We reden nog even via de polder Arkenheem bij Nijkerk. Maar vogels houden blijkbaar ook niet van regen en wind. Er was bijna niets te zien. Deze grote zilverreiger kwam wel even heel mooi dichtbij. En zo konden wij vanuit de mobiele schuilhut een foto maken.

Op vrijdag 20 Januari had ik met Greet afgesproken om een dagje naar Blijdorp te gaan.

Het was een grijze, dik bewolkte dag, maar op 1 bui na bleef het wel droog.  Hier een aantal foto's die ondanks het weinige licht toch redelijk gelukt zijn.

Prairiehondjes, ze zijn zo leuk en zo fotogeniek dat ik daar altijd veel foto's van maak. Ook deze keer, dus komt er nog een aparte prairiehondjesblog.

Een van de tijgers, ik weet niet of dit de moeder is of een van de jonge tijgertjes. Het was de enige tijger die we zagen in het verblijf, de andere  twee hadden beschutting gezocht denk ik, want....

Eindelijk een zonnig weekend, dus op zondagmiddag was er even tijd voor een rondje Cronesteijn. Al meteen bij het fietsenrek zag ik een roodborstje in een boom vlak langs het wandelpad. Ik maakte een foto en kwam wat dichterbij, nog een foto...en zo kon ik tot zon'n twee meter naderen.

Daar zat ie dan in het zonnetje.

Even een ander standpunt, maar de takjes bleven in de weg zitten.

 

De roodborst jaagt in het eigen territorium op insecten en duldt daarbij buiten het broedseizoen geen soortgenoten. De roodborst jaagt vvanaf een uitkijkpost en is daardoor vaak duidelijk waar te nemen. Jonge vogels hebben een geheel gevlekt verenkleed, zonder oranje. In het najaar van het eerste jaar krijgt de vogel zijn volwassen verenkleed. De zang van de roodborst begint met een serie hoge tonen en is het grootste gedeelte van het jaar te horen. De vogel laat daarnaast vaak snel achter elkaar een serie harde tik klanken horen.

 

Wat hadden we een paar heerlijke dagen. De zon liet zich weer eens zien. En dan zet ik even alles opzij om daar optimaal van te genieten, want voor je het weet heb je weer weken van grijze miezer. Dus twee dagen naar de AWD.

Eindelijk weer eens damhertmannen op het Vinkenveld (vrijdag, 13JAN12). Het was maar een klein groepje, maar ik hoop dat de herten in het weiland deze mooie man gaan volgen en weer ouderwets het Vinkenveld bezetten.

 

Deze blog bevat wat foto's van twee dagen  (vrijdag was ik er in mijn eentje en zaterdag met goede vrienden die ook enorm genoten van het mooie AWD) en het verhaal van de vos en de zwaan.

De hoofdrolspelers:

Een dorstige vos.

Een ijdele zwaan.

Bij deze foto had ik een dubbel gevoel, de veren komen mooi uit, maar oh wat een lelijke achtergrond en omdat ik te snel afdrukte had ik te weinig ruimte boven de zwaan. Een moment later keerde de zwaan zijn kop naar het beton, nog lelijker.....